ANTERO DE ALDA NORDESTE TRANSMONTANO 

   FILMES  |  FOTOS RECENTES       

som de entrada FESTA DOS RAPAZES 2009 (directo)

 

A FESTA DOS RAPAZES

A FESTA DOS RAPAZES SLIDESHOW

 

           

 

 

 

 

«Os rapazes assim metamorfoseados são os verdadeiros animadores da festa. Tornam-se figuras diabólicas e mágicas, sob a máscara de latão pintado ou de madeira, o colorido dos seus fatos, com fitas, campainhas e chocalhos à volta do corpo. São os 'caretos', dificilmente identificáveis, se não de todo impossível, a quem toda a sorte de disparates, tropelias e brincadeiras lhes é permitido fazer. O mascarado torna-se um ser superior, mágico e profético, diabo e sacerdote ao mesmo tempo.»

 

   António Pinelo Tiza

   Inverno Mágico - Ritos e Mistérios Transmontanos

   (Ed. Ésquilo, Lisboa, 2004)

 

 

Já foi o Natal! De 27 para 28 de Dezembro correu uma noite de folia em honra de S. João Evangelista, padroeiro da freguesia. Os rapazes, ávidos de gozação, estipularam o dia em volta da gigantesca fogueira que ainda fumega no largo do lugar. Assim, logo pela madrugada, vestem o 'Carocho' com uma máscara de couro, um rosário de carretos de linhas — já vazios — pelo pescoço e um enorme garfo de madeira que há-de recolher os salpicões ou fazer tropeçar as raparigas da aldeia. Juntam-se-lhe velhos gaiteiros, tocadores de bombo e de fraita (flauta pastoril, cinzelada na madeira) e os dançadores com seus chapéus decorados com rosas: os Pauliteiros de Constantim!

No prolongamento da festa percorrem todas as casas, uma a uma: comem e bebem, dançam a pedido e lançam a lascívia do 'Carocho' sobre as filhas virgens do lar. E, porque na agonia do ano velho tudo se perdoa, trocam-se prendas e cumprimentos. A falsa fêmea do grupo da folgança (a 'Tiê Vielha', de blusa de chita estampada e com um rosário de castanhas assadas pelo pescoço) vem despedir-se da dona da casa, enquanto o chefe da família tem direito a lançar um foguete, que há-de dar sorte para o novo ano.

À meia para as duas da tarde há missa. O profano dá lugar ao sagrado, mas a gaita soa com um 'lhaço' divino dentro do lugar santo. Os pauliteiros dançam na hora do ofertório. Depois da procissão à volta da igreja, o ritual da mesclagem entre o sagrado e o profano cumpre-se mesmo ali, em frente do cruzeiro, com o 'Carocho' e a 'Tiê Vielha' ensaiando gestos de acasalamento.

Tudo não passa de uma cena de Carnaval de Inverno (um rito do solstício) em Constantim, terras de Miranda. E como diz o povo, «Ne Antruido fázen uas macadas que a la giente dá-le ua risa mui grande.»

 

 

 

 

 

 

MIRANDA YÊ LA MIE TIÊRRA

MIRANDA YÊ LA MIE TIÊRRA: ALDEIAS DE MIRANDA DO DOURO SLIDESHOW

 

           

 

 

 

 

«Costantin, outra terrica

Mirandesa, eilhi al pie,

Ten un cabeço i ua Santa

Cun feira i remarie...

 

Spanholes i pertugueses,

Nun sei quantas bezes mil,

Juntan-se eilhi, nun deimingo,

L redadeiro de Abril.

 

Cun muita fé ou cun pouca,

Ban un deimingo a passar,

Para cumprir deboçones

Ou a bander ou cumprar.

 

A fazer meia ou na renda,

An tardes de sol, sarenas,

I quien sabe se a las bezes

Falando an bidas alhenas...»

 

Citações do Mirandês de «Miranda Yê La Mie Tiêrra»

JOSÉ FRANCISCO FERNANDES

Ed. autor, 1998.

 

 

 

GENÍSIO — LA LHIENDA DE LA BOUBIELHA

Cierto die, hai muitos anhos, las pessonas de Zenízio bírun un páixaro mui guapo que tenie un cuculho na cabeça. Esse páixaro era la Boubielha.

Confundindo-lo cun Nuossa Senhora, juntórun-se todos a la boç de 1 regidor i na reberência a la Birge de la Coquelhuda (pus assi chamórun a l’abe), fúrun stendendo lhençoles i telas de lhino brancos, para que assi pousasse e benisse pa l’eigreija, dezindo: — Senhora de la Coquelhuda, pousai na branco!

Mas l’abe, por su beç, bolaba de arble para arble, até que de l’alto dun uolmo cantou: — Bu, bu, bu! Bu, bu, bu! Bu, bu!...

De boca abierta i delorosa, de zinolhos no chano, la giente de Zenízio respundie: — Ah, Birge de la Coquelhuda, nun bos merecemos! Chamai-nos burros i nós que l somos.

Desde para lantre, ls habitantes de l pobo de Zenízio passórun a ser coincidos por boubielhos, nun gustando mesmo nadica de l nome. Mas la lhienda tem muita fuórça! Cousas de nuossos abós.

traduzir

 

 

"LA BOUBIELHA..."

Maria Adelina & Maria José Neto

Genísio, MIRANDA DO DOURO

1'55''  DEZ 2007/OUT 2008 MEDIA-Films

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

TODAS AS HISTÓRIAS

 

 

 

 

 

 

 

ALDEIAS SERRANAS

DAS BEIRAS

 

ALENTEJO:
ENSAIO SOBRE
A SOLIDÃO

 

ALTARES INTERIORES

 

BARROSO I:

Maria Malta &

Felicidade Coelho

 

BARROSO II:

Dinheiro do vento...

 

 

NASO E SENDIM

Planalto mirandês

 

HISTÓRIAS

DO SAGRADO

E DO PROFANO

 

MIL VIDAS TEM

S. GONÇALO

Amarante

 

 

 

 

 

 

 

MONTESINHO:

Viver e morrer devagar...

 

PENEDA-GERÊS: Maria Vaz & Duas velhinhas muito velhinhas

 

PARA LÁ DO MARÃO

Nordeste transmontano

 

RETRATOS &

TRANSFIGURAÇÕES

 

VIDA E MORTE

CLANDESTINAS:

matança do porco

 

 

ALTO DOURO VINHATEIRO
De Ervedosa a Vale da Teja

 

Reportagem

VIDAS DE COMBOIO

Linha do Douro

 

Reportagem

OS POBRES

NÃO TÊM FÉ

                             
                             

Por razões de segurança foram retiradas as identificações da maioria das pessoas fotografadas.

Se a sua fotografia consta nesta página contra a sua vontade, por favor entre em contacto.

 

SITE EM FLASH  |  Bio  |  BLOGS   CâmarAntiga  |  os dias todos iguais...

antero de alda © Direitos reservados desde 2005